Een maagverkleining of gastroplastie is een operatie waarbij een deel va de maag verwijderd werd. Na deze operatie kan je veel minder eten.
Het risico daarvan is dat er na de operatie ernstige voedseltekorten ontstaan. Dat probleem kan zich vooral voordoen in de eerste maanden na een maagverkleining. Een van de risico’s is een tekort aan eiwitten. De heelkundige ingreep kan leiden tot een intolerantie voor rood vlees en zuivelproducten. De verminderde voedselinname en intolerantie voor bepaalde producten kunnen ook leiden tot mineralen- en vitaminetekorten.
Na de maagverkleining zal je vloeibare voeding moeten eten. Geleidelijk aan kan je overgeschakelen op gemalen of gemakkelijk te kauwen voedsel. Ongeveer drie maanden na de operatie kan je terug normale voeding eten.
Patiënten die een maagverkleining gehad hebben, moeten leren stoppen met eten voordat ze een verzadigd gevoel hebben. Als zij te veel eten, zullen ze namelijk pijn krijgen en moeten braken. Vaak is het een kwestie van ondervinding vooraleer ze weten hoe ver ze kunnen gaan. Vocht kan best ingenomen worden tussen de maaltijden, en niet tijdens.
De patiënt kan best kleine hoeveelheden voedsel eten en langzaam drinken. Het is aan te raden voor iedere maaltijd dertig minuten uit te trekken. Zes kleine maaltijden worden beter verdragen dan drie grote.
De patiënt kan na de gastroplastie bepaalde voedingsmiddelen minder goed verdragen. Dit wordt voedselintolerantie genoemd. Deze voedingsmiddelen kunnen misselijkheid, braken, diarree, maagpijn, enz. veroorzaken. Welke voedingsmiddelen slecht verdragen worden, verschilt van persoon tot persoon, maar over het algemeen kunnen de volgende producten tot problemen leiden: snoep en andere zoetigheden, volkorenbrood, taai vlees, gebakken gerechten, rauwe groenten, bruisende dranken, enz.
gastroplastie, maagverkleining, voedselintolerantie Ondanks het feit dat een gastric bypass een grote ingreep is waarna je je levensstijl helemaal overhoop moet gooien, zouden de meeste patiënten er meteen weer voor kiezen. Voormalige gastric bypass-patiënten verliezen gemiddeld meer dan 50 kilo. Zij voelen zich beter, actiever en nemen aanzienlijk veel minder medicatie tegen obesitasgerelateerde gezondheidsproblemen (diabetes, hoge bloeddruk, slaapapneu, enz).
Gastric bypass-chirurgie is niet altijd even gemakkelijk of veilig. Het percentage dodelijke ingrepen ten gevolge van complicaties ligt rond 1%. Bijna 20% van de patiënten hebben aanvullende chirurgie nodig om complicaties zoals abdominale hernia te herstellen. Door malabsorptie in het verkorte spijsverteringskanaal, ontwikkelt ongeveer 30% van de patiënten aandoeningen die te wijten zijn aan ondervoeding, zoals bloedarmoede of osteoporose.
Het grote voordeel van een gastric bypass is natuurlijk dat de medische aandoeningen ten gevolge van obesitas zullen verdwijnen, het nadeel is dat je je eetgewoonten permanent moet veranderen. Voor de operatie moeten patiënten dus kunnen aantonen dat ze de ingreep ook psychologisch aankunnen. Kunnen ze hun levensstijl wel aanpassen en gezond leren eten?
Een gastric bypass is geen magische ingreep waarmee je gewicht in geen tijd verdwijnt en je verder niets hoeft te doen. Veel patiënten willen dat niet onder ogen zien. Na de operatie moeten patiënten dagelijks meerdere kleine, maar voedselrijke maaltijden innemen. Te veel eten of te zwaar, te gesuikerd of gefrituurd voedsel eten kan de maag overbelasten en leiden tot dumping.
Dumping is het fenomeen dat optreedt wanneer het voedsel de maag vult en rechtstreeks naar de dunne darm loopt. Patiënten hebben dan last van misselijkheid, zweten en rillingen. Patiënten moeten na de operatie leren grondig te kauwen. Meteen na de ingreep vooral veel proteïnen innemen, om zo de beschadigde cellen terug te herstellen.
Na een gastric bypass vermindert het hormoon ghreline, ook wel het ‘hongerhormoon’ genoemd, in het lichaam van de patiënten. Daardoor hebben ze minder de neiging om te eten. Maar na ongeveer zes tot negen maanden zullen de meeste patiënten weer evenveel honger hebben als voorheen.
dumping, gastric bypass, maagverkleining, obesitas, obesitaschirurgie, overgewicht, vetzucht, zwaarlijvigheid Een biliopancreatische derivatie is de meest drastische operatie ter behandeling van obesitas. Vanwege de vele complicaties wordt de ingreep bijna niet meer toegepast. De operatie wordt doorgaans ‘Scopinaro’ genoemd, naar de chirurg die de ingreep in 1976 voor het eerst uitvoerde.
Bij een Scopinaro wordt eerst een groot deel van maag (ongeveer de helft) weggenomen, zodat de patiënt minder zal kunnen eten. Vervolgens wordt, net zoals bij de gastric bypass, een deel van de dunne darm omgelegd (bypass). Het laatste deel van de dunne darm aan het resterende deel van de maag vastgemaakt. Omdat het risico op galstenen na deze ingreep erg groot is, wordt ook de galblaas verwijderd.
Het gewichtsverlies komt op twee manieren tot stand. Enerzijds zal de patiënt zelf minder eten ten gevolge van zijn verkleinde maaginhoud. Anderzijds blijft het gewichtsverlies bestaan door de malabsorptie. Door de bypass vermengt het voedsel zich pas later met de gal- en pancreassappen, waardoor het lichaam minder vetten en koolhydraten opslaat.
• Naadlekkage
• Risico op wondbreuk (scheur in de buikwand, kan uiteindelijk leiden tot buikvliesontsteking, wat zeer gevaarlijk is)
• Maagzweren
• Vaak diarree (vooral na vettig eten) en stoelgang met een hinderlijke geur
• Risico op vitamine- en mineralentekorten
• Risico op maagzweer op de overgang tussen maag en dunne darm
• Eiwittekorten
• Dumpingsyndroom: buikkrampen bij consumptie van suikers
• …
afslanken, afvallen, maagverkleining, obesitas, obesitaschirurgie, overgewicht, scopinaro, vermageren, vetzucht, zwaarlijvigheid